Octavia

Octavia

Wiek: 3 lata (młoda dorosła)

Płeć: Wadera ♀
Urodziny: Lato

Plemię: Illamar

Stanowisko: Samica alfa

Motto: 

„Są łzy które jak ogień palą, są serca które nikomu się nie żalą, są winy na które nie ma sędziego więc jak ktoś płacze nie pytaj Dlaczego?”

Charakter: Octavia to wadera na ogół miła i pomocna jednak gdy ją coś ogarnie staje się agresywna. Nie dzieje się to często ale gdy ją rozzłościsz nie jest litościwa. W jej serce zarasta ogromy głaz i nawet zwykłym przepraszam nie zamażesz swej winy. Sprawiedliwa i cierpliwa wadera której nie łatwo oszukać. Nie kłamie ona wyczuwa kłamstwo. Brzydzi się każdym co kłamie i wymyśla niestworzone bajeczki. Ona nimi rzyga. Nie lubi się popisywać..ona woli pokazać jednak jak coś jej nie wyjdzie nie przejmuje się tym tylko idzie dalej przez swe życie. Jest optymistą dlatego nawet w trudnych chwilach nie myśli o śmierci tylko o życiu. Próbuje wszystkich pocieszyć i wymyślić rozwianie z trudnych sytuacji. Nie znosi pesymistów. Wilków którzy ciągle sądzą że nie powinny żyć, że wszystko jest nie tak jak trzeba. Zabiłaby ich w pierwej kolejności. Bo co to za życie ja chodzi się ze spuszczoną głową i użala się nad sobą? Octavia próbuje wykorzystać wszystkie wolne chwile na bieganie i poprawienie umiejętności w polowaniu. Zawzięta wadera która nigdy się nie podda bo nie umie. Uważa się że poddać się to oznaka słabości a nie siły. Walczy do końca do ostatniej kropli krwi. Nawet w walce tej najcięższej umie podbiec do rannego i mu pomóc. Nigdy by sobie nie wybaczyła gdyby na jej oczach ktoś umierała a ona by tylko patrzyła. Wyrwała by się pierwsza do pomocy nawet gdyby była przykuta łańcuchami do ściany. Nigdy nie liczy na odwdzięczenie się. Ona nie lubi nagród ona woli gdy komuś pomoże a ten będzie szczęśliwy. To jest dla niej największa nagroda którą może tylko otrzymać. Uśmiech..radość i szczęście. Octavia również kocha szczenięta. Uwielbia je uczyć i pokazywać świat. Chętnie odpowiada na najróżniejsze pytania zgodnie z prawdą. Jednak kiedy trzeba umie przekręcić tak by małe szczeniaki to zrozumiały. Śmieszy ją najbardziej to jak młode mówią do dorosłych. Bo kto by się z tego nie śmiał? Każdy chce posłuchać takiego małego rozrabiaka.. W miłości Octavia nie ma w sobie równych. Nie umie się zakochać. Ona każdego basiora uważa za przyjaciela który dotrzymał by jej towarzystwa przez całe życie. Dla niej słowo związek na zawsze nie ma większego znaczenia. Po pewnym czacie wszystko się rozsypie i skończy. Dlatego Octavia nie chce stałego związku. Boi się że ona na tym ucierpi. Bo kro by pokochał takie coś jak ona? Ona ma kruche serce. Jak pokocha raz to drugi raz kochać nie będzie. Kiedy ktoś ją porzuci nie będzie robić żadnej zemsty jednak cieszyć się ze szczęścia tego kogoś. Bo co zmieni zemsta? Co może zmienić to jak kogoś zabije? Nic nie zmieni.. Raczej chyba to że nie wybaczy sobie tego czynu do końca życia. Zamknęła by się w sobie i nie odzywała do nikogo nawet do własnego cienia. Stałaby się smutną waderą chodzącą ze spuszczoną głową. Nic by ją obchodziło. W końcu nie wytrzyma i się zabije. Jej życie straciłoby barwy które dotychczas ją otaczały...nie pomagałaby już jak kiedyś. Dlatego trzeba mieć się na baczności bo może to właśnie ty ją skrzywdzisz i padniesz jej ofiarą? Złamać komuś serce to niby nic poważnego ale Octavia traktuje to jak poważny czyn.

~~~

Wygląd:

~ Wysokość: Do poprawy

~ Umaszczenie: Czerwonoruda sierść

~ Kolor oczu: Zółto-zielone

 ~~~

Żywioł: Ogień

Moc: Zieje ogniem podobnie jak smok tylko może w mniejszym stopniu. 

~~~

Rodzina: 

~ Siostra: Lilu
~ Brat: Tiramisu
~ Matka: Andromeda
~ Ojciec: Okoń
~ Dziadek (OO): Uran
~ Babcia (MO): Izyda
~ Dziadek (OM): Jack
~ Babcia (MM): Hugona
 ~ Ciotki: Resta i Era

~ Wujek: Faraon

Zakochana: Nie jest gotowa na stały związek... Raczej nie szuka jak na razie.

~~~

Historia: Urodziła się w lesie. Nie wielkim lasku pod dębem. Do wieku roku opiekowali się nią Matka i Ojciec. Ma tez brata - Tiramisu oraz siostrę - Lilu. Byli nierozłączni dopóki pewnego dnia do ich jaskini nie zawitał niedźwiedź. Rodzice go pokonali ale Octavii, Lilu i Tiramisu kazali uciekać. Rozłączyli się blisko dębu gdzie się urodzili. Octavia poszła na północ, Lilu na zachód, a Tiramisu poszedł na wschód. I tak oto straciła rodzeństwo. Przez dwa lata chodziła w poszukiwaniu ciepłego kąta. Pewnego dnia na jej ramieniu usiadł sokół który wskazał drogę do pewnej krainy. Krainy Trzech Plemion. Dotarła tam w niecałe dwa dni. Spotkała tam dwa inne wilki które też tu dotarły, pewnie jak ona po kilku latach tułaczki. Postanowiła dołączyć. Po śmierci starego alfy, plemię mianowało ją jego następczynią. Została alfą plemienia Illamar.

Kontakt: srula03